Tα φώτα της Ακρόπολης

Ωραίο μου φάνηκε το κουστούμι του κ. Μακρόν, με τα δυο σκισίματα πίσω. Έφερνε κάτι από τη γοητεία του Ζαν Λουί Τρεντινιάν στην ταινία «Ένας άντρας και μια γυναίκα» του Κλοντ Λελούς, ενώ το μπλε-ρουά κουστούμι του πρωθυπουργού και το κολλαριστό άσπρο του πουκάμισο, με πήγε λίγο στην έγχρωμη δεκαετία του ΄70 του Λάμπρου Κωνσταντάρα…

Τα τετράδια των ονείρων μου

Ήθελα να πω πως τα χωνάκια στο μπαλκόνι μου, που βλέπει προς τη Δύση, ανοίγουν με το φούξια της Ανατολής, και μέχρι να έρθει ο ήλιος στρέφονται προς τα μέσα τους και κλείνουν και μαραίνονται και μαραζώνουν…

Κόντρα στο ποτάμι που φουσκώνει

Από το καλοκαίρι έχω να γράψω, δεν μου ήταν εύκολο. Είναι η πραγματικότητα, η ζωή, η μάνα μου, η επικαιρότητα, τα φεστιβαλικά θεάματα, οι πρεμιέρες, οι γνώμες και οι απόψεις, η πολιτική. Σάστισα.

O Oscar Wilde ήταν punk πριν από όλους

Η έκθεση «Oscar Wilde – L’impertinent absolu» που φιλοξενείται αυτές τις μέρες στο Μουσείο Petit Palais στο Παρίσι, αφιερωμένη στο αυθάδες πνεύμα του Ιρλανδού δραματουργού, ποιητή, μυθιστοριογράφου και κριτικού Oscar Wilde (1854-1900), έρχεται, μάλλον καθυστερημένα, να υπενθυμίσει τη στενή σχέση του συγγραφέα με την πνευματική ζωή της γαλλικής πρωτεύουσας

Γιώργος Πρεβελάκης: Κι όμως, υπάρχει ελπίδα

Με νηφαλιότητα, γνώση και επιστημονική διαύγεια προσεγγίζει τις διαφορετικές όψεις και φάσεις της διαδρομής των Ελλήνων στον ιστορικό χώρο και χρόνο.