Ο Lu Chao απέναντι στο πλήθος

«Όταν ήμουν μικρό παιδί έπαιρνα κάθε μέρα το λεωφορείο με τον αριθμό 217 για πάω στο σχολείο. Καθώς ήμουν μικροκαμωμένος, ένα πλήθος ψηλών ανθρώπων με στρίμωχνε και μου έκοβε την ανάσα, και τις περισσότερες φορές δυσκολευόμουν να βγω ή να μπω στο λεωφορείο. Η ανάμνηση του πλήθους παραμένει ζωηρή στο μυαλό μου. Νιώθω, πάντοτε, πολύ ευάλωτος απέναντι στo πλήθος των ανθρώπων και η εικόνα εκείνων που βιώνουν αισθήματα δυσφορίας, αδυναμίας και ευθραυστότητας στο δημόσιο χώρο με συνοδεύει και στην ενή

Ο Olafur Eliasson δίνει πράσινο φως στους πρόσφυγες

Πάνω από όλα το «πράσινο φως» είναι μια φιλόξενη χειρονομία, μια πράξη που απευθύνεται τόσο σε αυτούς που αντιμετωπίζουν τις κακουχίες της καθημερινής αστάθειας όσο και στους ίδιους τους κατοίκους της Βιέννης.

Στο εργαστήριο του Anselm Kiefer

Η κάμερα πλησιάζει, σχεδόν με θρησκευτική προσήλωση, τη δημιουργική διαδικασία και επιτρέπει στους θεατές να παρατηρήσουν τις διαβαθμίσεις του φωτός, τα σχήματα, το χρώμα και την υφή των έργων του εικαστικού

O ποιητικός κόσμος του Frédéric Back

Ο Frédéric Back, εκτός από εμπνευσμένος καλλιτέχνης, υπήρξε πάνω απ’ όλα ανθρωπιστής, ένας ευαίσθητος δημιουργός, ικανός να συλλαμβάνει τις πιο λεπτές διακυμάνσεις του κόσμου μας

Blind Adam: ένα κομμάτι νήμα είναι το δικό μου τέμενος

Η ζωή είναι ένα μυστήριο. Περιέχει τα πάντα. Ύστερα από αυτή, θεωρώ ότι έρχεται μια άλλη μορφή ύπαρξης που είναι η γαλήνη. Για μένα η άβυσσος δεν είναι σκοτεινή, ούτε αφιλόξενη. Αντιθέτως έχει θαλπωρή και γαλήνη