The Big Shave: μια άγνωστη ταινία του Μάρτιν Σκορσέζε

Από τον Γιώργο Καρουζάκη

Το 1964 ο Μάρτιν Σκορσέζε ήταν 22 χρονών. Είχε πάρει το πτυχίο του από το NYU και προετοιμαζόταν για το πρώτο μεγάλου μήκους φιλμ του, Who’s That Knocking at my Door. Χρειάστηκε δυο χρόνια να το ολοκληρώσει. Το 1967 έψαχνε ακόμα διανομέα. Εκείνη την εποχή πήρε ανέλπιστα μια επιχορήγηση από τη Cinémathèque de Belgique για να γυρίσει μια μικρού μήκους ταινία. Είχαν προηγηθεί και άλλες μικρές ταινίες, αλλά αυτή ήταν η πρώτη έγχρωμη. Την ονόμασε “The Big Shave”.

img-martin-scorsese_14532014334Η δύναμη της ματιάς του είναι εμφανής και στα 5.34 λεπτά του φιλμ που γυρίστηκε σε ένα κλειστοφοβικό μπάνιο με τον πρωταγωνιστή να ξυρίζει τελετουργικά το πρόσωπό του μέχρι να πλημμυρίσει στο αίμα.

Ο σκηνοθέτης και συγγραφέας Michael Henry Wilson αναγνώρισε στο μπάνιο της ταινίας του Σκορσέζε «την αμερικανική ψυχή, στοιχειωμένη από τον πόλεμο του Βιετνάμ» και στην τελετουργική διαδικασία του ξυρίσματος την εξέλιξη μιας σκηνής τρόμου.

Ο Σκορσέζε έχει περιγράψει διαφορετικά τη δημιουργία αυτού του σκληρού φιλμ, λέγοντας : «Είχα έντονα συναισθήματα για τον πόλεμο του Βιετνάμ τότε. Στην πραγματικότητα κάτι άλλο με βασάνιζε, που δεν είχε καμία σχέση με τον πόλεμο». Μόλις είχε χωρίσει από τη γυναίκα του, περνούσε τις μέρες του σε ανατριχιαστικά, άδεια διαμερίσματα, είχε κατάθλιψη και βίωνε τη ζωή σαν μια μεγάλη αποτυχία.

«Όταν έγραψα το σενάριο, ήμουν πολύ σοβαρός, αλλά στη διάρκεια των γυρισμάτων δεν σταμάτησα ούτε στιγμή να γελάω», λέει ο ίδιος στη Mary Pat Kelly στο βιβλίο Martin Scorsese : The First Decade. Εκδ. Redgrave «Είχα πείσει σχεδόν τον εαυτό μου ότι γύριζα μια ταινία κατά του πολέμου στο Βιετνάμ και ότι αυτός ο τύπος που ξυρίζεται τόσο σχολαστικά μέχρι να κόψει το λαιμό του αντιπροσώπευε τον μέσο Αμερικάνο της εποχής. […] Τελικά, το φιλμ «The Big Shave» ήταν απλώς μια φαντασίωση, μια αυστηρά προσωπική θεώρηση του θανάτου».

Related Posts

  • Ο Arthur Rimbaud στη φρίκη των σεληνιακών χώρωνΟ Arthur Rimbaud στη φρίκη των σεληνιακών χώρωνΠώς να μιλήσει κανείς για τον Αρτύρ Ρεμπώ; Είναι ενδιαφέρον, πάντως, να παρατηρείς την αμηχανία των ανθρώπων που στέκονται αποσβολωμένοι μέσα στα χρόνια μπροστά σ' ένα φωτισμένο […]
  • Αγγελική Παπούλια, de profundisΑγγελική Παπούλια, de profundisΣυνέντευξη με την Αγγελική Παπούλια. Aνήκει στους καλλιτέχνες που διεκδικούν με δυναμικό και σαφή τρόπο τη θέση τους στον χώρο της σύγχρονης δημιουργίας. Γνωστή, διεθνώς, από τις ηρωίδες […]
  • Γιώργος Πρεβελάκης: Κι όμως, υπάρχει ελπίδαΓιώργος Πρεβελάκης: Κι όμως, υπάρχει ελπίδαΜε νηφαλιότητα, γνώση και επιστημονική διαύγεια προσεγγίζει τις διαφορετικές όψεις και φάσεις της διαδρομής των Ελλήνων στον ιστορικό χώρο και χρόνο. […]
  • Γυμνά σώματα, σκιές και σαλτιμπάγκοι στον κόσμο του Lucien ClergueΓυμνά σώματα, σκιές και σαλτιμπάγκοι στον κόσμο του Lucien ClergueΣτις 14 Νοεμβρίου το Grand Palais του Παρισιού εγκαινιάζει την έκθεση Lucien Clergue. Les premiers albums, αφιερωμένη στον πρώτο φωτογράφο, που το 2006, έγινε μέλος της Γαλλικής Ακαδημίας […]